...een klasseband...wat een power... Nederblues van het allerhoogste niveau…
... Nederland heeft weer een band die doet denken aan het beste wat de eerste generatie blanke blues bands destijds voor het voetlicht bracht....
...The best electric blues we've heard in a while!! ...
...pure klasse.... verpletterend... imponerend... retestrak...
Jan J. Scherpenzeel, alias J.J. Sharp (Vocals & Harmonica) Jan J. Scherpenzeel is een blueszanger van het eerste uur, heeft de donkere stem die dit genre broodnodig heeft, en weet die ook mooi te gebruiken. In combinatie met virtuoos mondharmonicaspel weet hij het puibliek in extase te brengen. Bovendien weet hij op z’n bluesharps de noten te benden als de groten. Hij deelde in zijn carrière het podium met o.a. Junior Wells, Guus & Johnny Laporte (Barrelhouse) en Oscar Benton. In Memphis USA was hij speciale gast tijdens een concert van de bluesmuzikant Big Lucky Carter, pianist William 'Boogie Man' Hubbard (ex-Rufus Thomas) en bassist Melvin Lee (ex-Albert King). In de zeventiger en begin tachtiger jaren maakten J. J. deel uit van de legendarische Southern-rock-band: MOUNTBATTEN. Deze band was zeer geliefd bij de programmamakers van de VPRO en werd al gauw als de Nederlandse Allman Brothers Band beschouwd. Van 1985 tot eind 1998 was J. J. de frontman van Nederlands meest swingende jumpbluesband: THE BLAZING ACES. Met deze band bracht hij één LP en drie Cd’s uit op het Blue Shadow Label: “The Blazing Aces”, “Closer To The Blues” en “Let’s Go Jumpin”. In 1994 verleende The Blazing Aces ook hun medewerking aan het album "Blues For Bosnia" en In 1998 verscheen de band nog eenmaal op de verzamel CD: "Blues As Blues Can Get" op het Ace Music Label. In 1997 besloten een paar topmuzikanten om een éénmalige tour door Nederland te houden onder de naam THE SUPER SESSION BLUESBAND, waar naast Jan J. Scherpenzeel (zang & harmonica) ook meester-gitarist Ted Oberg (ex- Livin’ Blues) en stergitarist Will Sophie (ex- Blues Power) deel van uitmaakten. Wegens groot succes besloten JJ en Ted in 1998 om onder de naam OBERG(1) verder te gaan. Met Frank Schaafsma (tevens acteur) op de basgitaar en Ramon Rambeaux (Wild Romance) op drums, soms afgewisseld met topdrummer Ronald Oor. Deze bezetting hield stand tot 2001. Van 2001 tot 2004 was het tijd voor JJ om alles eens even goed op een rijtje te zetten i.v.m. o.a. gezondheidsproblemen. In 2005 steken Jan J. Scherpenzeel en Kees Dusink de koppen bij elkaar en de TWELVE BAR BLUES BAND was geboren. De rest is geschiedenis ….. Don Madsen, DWM (USA): Jan J. Scherpenzeel is considered to be one of the best blues singers in the Netherlands and he is a born entertainer. Jan has a whiskey-soaked warm voice, evoking great emotions, and happens to be an excellent harmonica player too. Stadt Nordenham (D): Sänger Jan J. Scherpenzeel steth im Mittelpunkt der Show. Der Mann hat eine riesige Stimme. Zum Herzerweichen bei den langsamen Stucken, rauch und kraftvoll bei schnellen Nummern. Eine Stimme, die nach einer groBen Portion gelebten Lebens schmeckt. Meer informatie: http://jjsharp.come2me.nl www.facebook.com/jjscherpenzeel
Kees Dusink (Lead & Slide Guitar) Kees Dusink maakte van de blues zijn levenswerk en dat is duidelijk te horen. Hij weet als geen ander zijn ziel bloot te leggen met ontroerende solo’s, korte riffs en zijn opzwepende, onnavolgbare, bottleneck-gitaarspel. In het buitenland maakte hij furore o.a. met optredens in clubs in San Francisco, Chicago, Rio de Janeiro en Sao Paulo. Kees begon zijn speurtocht naar de blues toen hij 15 jaar oud was. Op zijn 25e jaar kon hij de verleiding van de glamour en roem niet weerstaan en heeft hij zo'n 10 jaar als beroepsgitarist in commerciele bands gespeeld. Hij maakte platen, deed TV optredens, speelde met tal van bekende artiesten uit de 70er jaren, maar brak nooit door. Hoewel dat een zeer leerzame periode was, waarin hij de fijne kneepjes van het vak leerde, voelde hij zich eigenlijk een bluesman in hart en ziel en daarom besloot hij op zijn 35e jaar voor de rest van zijn leven als bluesmuzikant door het leven te gaan. Hij speelde in diverse bluesbands, maar zonder twijfel is de Twelve Bar Blues Band dé band waarmee hij de kroon op zijn levenswerk kan zetten en waarmee hij zich wekelijks volledig kan geven op de Nederlandse bluespodia en en als het even kan ook daarbuiten. Don Madsen, DWM (USA): "Having visited Mississippi (Home of The Blues) many times and having listened to hundreds of blues bands, I have never hear a guitar player more in tune with the spirit of the blues than Kees Dusink. His work defines the word "tasty" and is capable of the most sensuous phrases, as well as perfect lines for jump blues and smokin' blues rock." Meer informatie: www.keesdusink.webklik.nl www.youtube.com/user/KeesDusink
Randy Pears (Rhythm Guitar) Randy vervult de vaak onderschatte rol van rhythm gitarist, die met zijn authentieke bluesstijl de 12BBB sound compleet maakt. Randy is opgegroeid op het eiland Texel, maar in zijn tienertijd besloot hij zijn talenten op het vaste land te ontplooien waar hij werd blootgesteld aan sessies met o.a. de gebroeders Laporte en Hans Dulfer. In 1990 speelde Randy o.a. in de houseband van de fabelachtige, helaas te vroeg overleden Chicago gitarist, maar opgegroeid in Jamaica, Ronald Abrams. Deze gaf hem de mogelijkheid om te proeven aan de zuiverste bluesbron die er in Nederland aanwezig was. Na een periode met zijn Randy Pears Trio gespeeld te hebben is hij in 2009 toegetreden tot de Twelve Bar Blues Band.
Patrick “Sideburn” Obrist (Bass Guitar) Patrick is geboren te Rheinfelden Zwitserland. Heeft vijftien jaar in Fat Harry & The Fuzzy Licks gespeeld waarmee hij twee Cd’s: “Stream Of Anger” en “Pentatonic Pleasures” heeft opgenomen. In 2006 is hij een andere richting in geslagen. Back to basic Chicago Blues met The Robbert Fossen Blues Band, de Cd: “Got It Covered” opgenomen. Bij de RFBB heeft hij met o.a. Ronald Oor, Frank Bolder, Jody Van Ooyen, Marco De Waal, Chris Clemens, Mister Boogie Woogie & Dicky Greenwood gespeeld, ook heeft hij in 2007 een kleine tour met Melvia 'Chick' Rodgers gedaan. In het buitenland speelde hij o.a. met Eugene Hideaway Bridges (Texas USA) de achterneef van Tina Turner en heeft tussendoor ook nog wat gigs met Jake Walker (USA) gedaan. Sinds oktober 2007 is hij de vaste bassist van de Twelve Bar Blues Band. Hij neemt de blues zeer serieus en is dagelijks met het vak bezig om voor iedere gelegenheid en compositie de juiste sound neer te leggen. Hiermee is hij bij 12BBB precies op de juiste plaats, want 12BBB is een band waar de liefde voor de blues en gedrevenheid hoog in het vaandel staat. Meer informatie: www.myspace.com/patrickobrist